گرچه عصر حاضر با عناوین متعدد همچون «عصر اطلاعات»، «عصر رایانه»، «عصر فرسایش مرزها» و… نامیده شده است، ولی بلاتردید «جهانی شدن» جامع ترین عنوانی است که در نامگذاری و بیان وضعیت موجود جهان می توان از آن استفاده نمود. جهانی شدن بیانگر بسیاری از مشخصه های عصر حاضر است، لذا برخی صاحب نظران از جهانی شدن به عنوان «پارادایم مسلط عصر حاضر» که بر اغلب ابعاد زندگی بشر، از جمله فرهنگ سایه افکنده است، یاد نموده اند. جهانی شدن امروزه صرف نظر از آن که به عنوان یک روند (پروسه)، یا پروژه (جهانی سازی) مورد بررسی قرار گیرد، واقعیتی غیرقابل اجتناب تلقی می شود، که ناشی از گسترش و تقویت وسایل ارتباط جمعی و رسانه ای به سرعت در تمام ابعاد و زوایای زندگی بشری در حال نفوذ بوده و همه جنبه های زندگی انسان را تحت تاثیر قرار داده است. لذا همچنان که (رابرتسون، 1385: 454) می گوید: «جهانی شدن دیگر یک انتخاب و یا گزینش بهترین سیاست نیست. جهانی شدن واقعیتی اجتناب ناپذیر است که ضرورت «جهانی بودن» توجه به آن را ایجاب می نماید.» به این جهت، شناخت پدیده مذکور و ابعاد و آثار مختلف آن از اهم وظایف اندیشمندان و صاحبنظران جوامع مختلف محسوب می شود.